Atrakcje turystyczne Łagowa


Spotkania z filmem

Łagów słynie z corocznych przeglądów filmowych, odbywających się w ostatnim tygodniu czerwca pod nazwą "Lubuskie Lato Filmowe". LLF jest festiwalem filmów a jednocześnie forum dyskusyjnym, miejscem wymiany doświadczeń z czasu wielkich przemian – w tym również przemian modelu kinematografii. Spotkania z filmem LLF jest nietypowym festiwalem. Zorganizowany skromnie, w pięknej miejscowości wśród lasów i jezior, [40 kilometrów od zachodniej granicy Polski, mniej więcej w połowie drogi (ok.120 km) między Berlinem a Poznaniem] ale bez kosztownej reprezentacji, bankietów i wystawności jest raczej spotkaniem roboczym. To położenie niemalże na moście między dziś już zachodnią Europą, a tą jej częścią, która tradycyjnie, choć z geograficznego (i kulturalnego) punktu widzenia niezbyt słusznie, nazywana bywa wschodnią, zdaje się słusznie predestynować łagowski festiwal do tego, aby stał się mostem kulturalnym ułatwiającym przeprawę z jednego brzegu na drugi.

Dla licznie zgromadzonych gości z krajów uczestniczących w festiwalu, nie tylko twórców zaproszonych filmów, ale i przedstawicieli klubów filmowych jest to również jedyna okazja zapoznania się z tymi filmami. Dla Czechów – z węgierskimi, dla Ukraińców – z rosyjskimi itd., a dla wszystkich z polskimi, które są tutaj prezentowane w szerokim wyborze. Więcej informacji na stronie: www.llf.pl.

Koncerty "Flamenco na Zamku" i spektakle teatralne festiwalu "Malta off" to także wielka atrakcja tego miejsca.


Międzynarodowy Festiwal Folkloru w Łagowie

Międzynarodowy Festiwal Folkloru w Zielonej Górze - impreza cykliczna odbywająca się co dwa lata od 1964 roku. Od roku 1991 Festiwal został wzbogacony o wersję przeznaczoną dla grup dziecięcych - odbywa się ona w latach nieparzystych. Międzynarodowy Festiwal Folkloru

MFF jest jedną z najstarszych i największych imprez folklorystycznych w Polsce. Początkowo był platformą wymiany kulturowej państw Bloku Wschodniego. Z czasem na kolejne edycje przybywało coraz więcej zespołów ze wszystkich państw Świata. Aktualnie na MFF zjeżdżają się zespoły z kilku kontynentów, prezentujące dziedzictwo swoich rodzinnych stron. Festiwal przybliża mieszkańcom Zielonej Góry i południowej części województwa lubuskiego folklor całego globu.

Począwszy od 2012 roku Festiwal będzie jeszcze intensywniej obecny w Łagowie oraz Sławie, gdzie codziennie, tak jak w Teatrze Lubuskim w Zielonej Górze, odbywać się będą koncerty przeglądowe.

Każda edycja MFF rozpoczyna się korowodem ubarwiającym ulice Zielonej Góry, a tydzień później kończy koncertem galowym oraz pokazem sztucznych ogni w Amfiteatrze im. Anny German w Zielonej Górze.

Strona do MFF: www.rcak.pl.


Wiadukt kolejowy

Wiadukt kolejowy zbudowany został w 1906 r. Stoi przy ulicy Mostowej nad drogą prowadzącą w stronę miejscowości Żelechów. Wiadukt kolejowy w Łagowie Wykonany jest głównie z cegły, wykończony granitem ze stalowymi wzmocnieniami. Most posiada trzy łukowe sklepienia. Jego wysokość sięga około 25 m, a długość ok. 40 m.

Wiadukt jest bardzo dobrym punktem widokowym. Usytuowany na wysokim nasypie znakomicie wpisuje się w krajobraz historycznego miasta, tworząc trzy łuki nad przebiegającą pod nim ulicą. Wszystkie elementy mostu jak: łukowe sklepienia, przyczółki, ściany czołowe przęseł wykonano z cegły. Materiałem uzupełniającym, jaki zastosowano, była nadsypka tłuczniowa z piaskiem i beton, z którego wykonano betonowe koryto. Z granitu wykonano jedynie kapinosy na których wsparto metalową barierkę i schody prowadzące na nasyp od wschodu. Harmonijne proporcje, wysmukłość łuków doskonałe wpisanie się w przestrzeń pozwala obiekt ten zaliczyć do najciekawszych zabytków techniki naszego województwa.


Jezioro Trześniowskie i Łagowskie

Jezioro Trześniowskie (Ciecz) jest pod wieloma względami wyjątkowe. Przede wszystkim to najgłębszy akwen na Środkowym Nadodrzu (58,8 m), a w skali kraju pod tym względem zajmuje 10 miejsce. W dodatku zbiornik leży na dnie bardzo głębokiej i wąskiej rynny polodowcowej, a nad jego wodami wznosi się najwyższe wzgórze Ziemi Lubuskiej - góra Bukowiec (227 m npm). Jezioro Łagowskie Nic więc dziwnego, że większość brzegów J. Trześniowskiego ma charakter zbliżony do wybrzeży fiordowych a wody zbiornika posiadają I klasę czystości, a co za tym idzie bardzo dużą przezroczystość. Opisywany akwen to jedyne w środkowo - zachodniej Polsce stanowisko troci jeziorowej. Ponadto występuje tu zdecydowana większość rodzimych, jeziorowych gatunków ryb z sielawą, sieją i węgorzem na czele. Szczególną uwagę zwracają ogromne okonie i szczupaki łowione przez wędkarzy na dużych głębokościach oraz duże płocie, leszcze i liny. Jezioro Trześniowskie to główny akwen pełnego urody Łagowskiego Parku Krajobrazowego, otoczony przez przepiękne, głównie bukowe lasy. Nad jego brzegami ustanowiono dwa rezerwaty florystyczne. Opisywany zbiornik łączy się z pobliskim Jeziorem Łagowskim poprzez krótki kanał. Przesmyk dzielący oba jeziora został w dużej mierze usypany sztucznie, a na nim Zakon Joannitów wybudował malowniczy zamek. Jezioro Łagowskie jest dużo mniejsze i płytsze od Trześniowskiego. Jego powierzchnia wynosi około 82 ha. Oprócz aktywnego odpoczynku można także miło spędzić czas, wędkując, ponieważ oba jeziora charakteryzuje duża ilość gatunków ryb, m.in. szczupak, węgorz, okoń, płoć i wiele innych. Miejscowość Łagów, przylegająca do południowego krańca J. Ciecz z powodu swojego położenia, otoczenia, architektury nazywany jest "PERŁĄ" Ziemi Lubuskiej.


Rezerwat "Nad Jeziorem Trześniowskim"

Rezerwat "Nad Jeziorem Trześniowskim" to rezerwat częściowy, typu leśnego. Podstawowym celem jego powołania jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych fragmentu lasu bukowego naturalnego pochodzenia, z domieszką innych drzew. Rezerwat Rezerwat położony jest na zachodnim brzegu jeziora Trześniowskiego (Ciecz), jego południowa część przylega bezpośrednio do miejscowości Łagów. Można tu zobaczyć wspaniałą polodowcową rzeźbę terenu: liczne głębokie rozcięcia erozyjne i brzegi rynny.

Rezerwat "Nad Jeziorem Trześniowskim" jest najcenniejszym elementem przyrody w Łagowie i okolicy. Rezerwat powstał w 1965 r., zajmuje około 48 ha powierzchni lasu. Na uwagę zasługuje tu las bukowy – jego wiek dochodzi do 130 lat. Rosną tu zarówno lite buczyny, zbudowane wyłącznie z buka zwyczajnego oraz lasy mieszane, z domieszką drzew takich jak: sosna zwyczajna, świerk pospolity, dąb bezszypułkowy i wielu innych. Rezerwat jest miejscem występowania wielu rzadkich i chronionych roślin.

Fauna jest stosunkowo uboga; jest to skutek bliskiego sąsiedztwa miejscowości wypoczynkowej oraz dużej penetracji ludzi i psów. Z większych zwierząt zobaczyć tu można jelenia, sarnę, dzika, lisa i zająca. Na szczególną uwagę zasługuje awifauna: z ciekawszych ptaków wymienić tu należy siniaka, jedynego gnieżdżącego się w dziuplach gołębia, dzięcioła zielonego i czarnego, wilgę, czy grubodzioba lub zimorodka.

Przez teren rezerwatu prowadzi ścieżka przyrodniczo-historyczna "Sokola Góra", oznakowana znakiem zielonego liścia na białym polu, wspomnianą "ściężkę przyrodniczo-historyczną" opisujemy również na naszych stronach ponizej.


Rezerwat "Buczyna Łagowska"

Rezerwat "Buczyna Łagowska" został założony w 1968 roku ze względów dydaktyczno-naukowych fragmentu lasu bukowego na krańcu jego naturalnego zasięgu z domieszką innych gatunków drzew. Rezerwat Buczyna Położony jest w gminie Sulęcin i ma powierzchnię 115,86 ha. Obszar rezerwatu znajduje się w regionie Wysoczyzny Lubuskiej, wśród pagórków sulęcińsko – świebodzińskich. Dominuje tu zespół buczyny pomorskiej. Odnotowano również pomorski bór mieszany i olszynę. Buczyna pomorska reprezentuje las świeży i las mieszany. Główny gatunek to buk, a w domieszce świerk, sosna, dąb, modrzew. Drzewostany bukowe odznaczają się dużą zdrowotnością i wymiarami, osiągają wysokość do 30 m. Są zwarte i cieniste, dlatego podszyt prawie wogóle nie występuje. W runie spotkamy: perłówkę jednokwiatową, turzycę leśną, barwinka pospolitego, zawilca gajowego. Oles zajmuje niewielka powierzchnię rezerwatu, około 0,5 ha, na terenie okresowo zalewanym wodą. Rezerwat utworzony został w 1968 r. i obejmuje około 116 ha lasu bukowego. Powstał ze względu na ochronę wyżej wymienionego lasu oraz walory krajobrazowe. "Buczyna Łagowska" posiada zbiorowisko najładniejszych drzew bukowych w wieku 100-150 lat.

Do rezerwatu "Buczyna Łagowska" dojdziemy, idąc zachodnim brzegiem Jeziora Trześniowskiego.


Ścieżka przyrodniczo-historyczna "Sokola Góra"

Ścieżka przyrodniczo-historyczna "Sokola Góra", na trasie o długości ok. 1,5 km, Sokola Góra posiada najcenniejsze i najstarsze zabytki przyrody. Na szlaku tym znajduje się Zamek Joannitów i park zamkowy. Zamek wzniesiony został w XIV wieku przez zakonników joannitów. Stoi na wzniesieniu pomiędzy dwoma jeziorami. Obok mieści się wieża widokowa o wysokości 35 m, z której można podziwiać piękno Łagowa i okolic. Przy zamku, w parku założonym w XVIII wieku, zlokalizowane są okazałe 200-, 250-letnie drzewa-pomniki przyrody, m.in. dęby szypułkowe, świerki pospolite, klony pospolite, lipy, jawory, olchy, buki. Kolejnym punktem ścieżki są miejsca i ślady osadnictwa, które istniały ok. 1000-650 lat p.n.e. Osady znajdowały się na wzniesieniu zwanym Sokolą Górą i nad Jeziorem Łagowskim. Na Sokolej Górze do dzisiaj zachowało się grodzisko z potrójnym systemem wałów i fos. Przejście ścieżki "Sokola Góra" zajmuje około 40 minut.


Fragmenty murów z historycznymi bramami

Średniowieczna ceglana Brama Polska zwana także Poznańską pochodzi z XVI wieku. Pod bramą znajduje się wąski jednokierunkowy przejazd sterowany sygnalizacją świetlną. W bramie na piętrze znajdują się pokoje gościnne. Druga obronna brama Łagowa to Brama Marchijska zwana także Niemiecką lub Berlińską. Murowano-szachulcowa brama pochodzi z XVI wieku - w 1999r. została odrestaurowana ze środków zielonogórskiego okręgu Polskiego Związku Wędkarskiego. Podobnie jak w Bramie Polskiej w Marchijskiej także znajdują się pokoje do wynajęcia. Pod bramą jest wąski przejazd dla samochodów i osobno przejście dla pieszych.


Domy szachulcowe

W Łagowie zachowany został średniowieczny układ urbanistyczny. Pomiędzy dwoma bramami obronnymi Polską i Marchijską znajduje się niewielka 120 metrowa ulica Kościuszki z zabytkowymi kamienicami z XIX w. oraz zachowaną jedną kamienicą z XVII w. tzw. Kurzą Stopką stojącą przy obmurowaniu zamkowym. Obecnie mieści się w niej siedziba Łagowskiego Parku Krajobrazowego. Po za terenem podzamcza przy ulicy Bolesława Chrobrego można napotkać zabytkowy dom z XVIII w. oraz drugi dom szachulcowy z przełomu XVIII i XIX w. stojący w pobliżu kina "Świteź". Innym zabytkowym budynkiem jest willa "Zameczek" z początku XX w. stojąca przy ulicy Sulęcińskiej oraz domy przy Zamkowej.


Tekst i materiały:

Wykorzystano informacje z Wikipedii

Zdjęcia: Juliusz Ordowski


^^ Do góry